Elke Enterprise Architect die zijn vak ook maar een beetje serieus neemt, heeft zichzelf ooit de vraag gesteld, welke architectuurservices lever ik aan mijn klanten/opdrachtgevers? Dezelfde vraag geldt nog in sterke mate voor een architectuurteam of unit. Een architectuurteam staat nl. bij uitstek opgesteld om architectuurservices te leveren aan zowel de business als IT. De verantwoordelijkheid voor de opgeleverde services ligt ook bij het team en niet bij de individuele architecten.
Wat mij opvalt in sommige organisaties is dat het niet altijd helder is waar een architectuur-team voor staat en welke services vallen onder haar verantwoordelijkheid voor zover er überhaupt een definitie is van een serviceportfolio. Het grootste gevaar hiervan is dat je twee uitersten in de praktijk krijgt. Het eerste uiterste is de autoritaire stijl waar niets-mag-alles-moet. In dit uiterste wordt strak gedacht en gehandeld vanuit de toepassing van de wet (referentie architectuur) met weinig oog voor de dynamiek en de cultuur van de organisatie. In het tweede uiterste krijgt de laissez-faire stijl de overhand. Het roer wordt hier overgelaten aan de capabilities van de individuele architecten. Het effect van dit laatste is verwarring bij de klant (business en IT) door gebrek aan een geconsolideerde en eenduidige boodschap. In mijn beleving leveren geen van beide uitersten het gewenste rendement en daardoor blijft architectuur in de ogen van de business maar onvoldoende uit de verf komen.
Bij gedrag en houding van een zakelijke dienstverlening hoort ook een serviceportfolio waarmee je doelgroepen wilt bedienen. Met een architectuur serviceportfolio wordt voor de architecten duidelijk wat ze moeten leveren, aan wie en in welke context. Voor de business en IT wordt ook duidelijk op welke ondersteuning ze kunnen rekenen. Dit komt de zichtbaarheid en verantwoordelijkheid van een architectuurteam ten goede. Anders is een architectuurteam afhankelijk van de individuele capabilities van haar architecten. Natuurlijk dragen de individuele capabilities bij aan een goed functionerend team, maar de verantwoordelijkheid voor de services mag daar niet van afhangen. De capabilities van een team zijn meer dan de som der individuele capabilities. Een serviceportfolio is ook de leidraad voor het bepalen van de capabilities van het team en die van de individuele architecten uiteindelijk.
De samenstelling van een serviceportfolio is uiteraard afhankelijk van de context waarin een architectuurteam actief is. Gebaseerd op mijn ervaring kom ik tot de volgende taxonomie van architectuur services:
» Impact services: gevolgen van wijzigingen in kaart brengen en daarmee inzicht verschaffen m.b.t. investeringen;
» Portfoliomanagement services: ondersteuning bij afbakening van projecten, samenvoeging van projecten, prioriteiten stellen en bepalen van afhankelijkheden;
» TCO services: hefbomen van bestaande oplossingen (infrastructuur en applicaties) door o.a. hergebruik en gebruik van standaarden;
» Kwaliteitsborging services: uitvoeren van reviews en assessments van architectuur- en ontwerpproducten en plannen van aanpak
» Advies services: dit varieert van adhoc beantwoorden van vragen tot het leveren van adviezen aan projectmanagers, programmamanagers, consultants en directie;
» Kaderstellende services: definiëren van referentie architecturen (principes, referentiemodellen, etc.)
» Strategie services: creatie van doelarchitecturen en bijbehorende roadmaps;
» Research services: Ontwikkelen van nieuwe instrumenten en methodieken, technologie trends, etc.
Beste lezer,
Heb je een andere mening en/of een andere taxonomie van services... please share!
Ahmed Ibouhouten
Share this | 80 keer bekeken | 0 reacties
